Τις τελευταίες ημέρες τα ειδησεογραφικά μέσα μεταδίδουν τα αποτελέσματα νέας δημοσκόπησης που διεξήχθη τον περασμένο Σεπτέμβριο στη Μεγάλη Βρετανία σε σχέση με το Brexit, δίδοντας ιδιαίτερη έμφαση στα αποτελέσματα δύο ερωτήσεων, ήτοι αν οι ερωτηθέντες επιθυμούν την επανένταξη της χώρας τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση (Ε.Ε.), με σχεδόν έναν στους δύο να απαντά θετικά, κι αν η χώρα αναγκαζόταν να επιλέξει μεταξύ ΗΠΑ, Κίνας και Ε.Ε. για τις εμπορικές της συμφωνίες, το εμπόριο με την Ένωση κρίθηκε σημαντικότερο από δύο στους τρεις ερωτηθέντες.
Προ δεκαετίας, και συγκεκριμένα στις 24 Ιουνίου 2016 και παρά τις δημοσκοπήσεις που προηγήθηκαν περί του αντιθέτου, ο κόσμος, αλλά ιδιαίτερα η Ευρώπη, «ξύπνησε» με την είδηση του Brexit, την απόφαση δηλαδή του βρετανικού λαού στο δημοψήφισμα που διεξήχθη την προηγούμενη ημέρα, για μη παραμονή της Μεγάλης Βρετανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, «κλείνοντας» έτσι ένα κύκλο σαράντα τριών ετών για τη Γηραιά Αλβιώνα στους κόλπους της Ένωσης.
Το δημοψήφισμα για το Brexit, στο οποίο δικαίωμα ψήφου είχαν Άγγλοι, Ουαλοί, Σκωτσέζοι και Βορειο-ιρλανδοί, είχε αφήσει τη χώρα διαιρεμένη αφού οι υποστηρικτές του Brexit κέρδισαν με μόλις 51,89%, με την πλειοψηφία της Σκωτίας να τοποθετείται υπέρ της παραμονής στην Ευρωπαϊκή Ένωση (Αγγλία: 53%, Ουαλία: 52,5%, Σκωτία: 38%, Β. Ιρλανδία: 44%). Σήμερα, και με βάση τη εν λόγω δημοσκόπηση, το 52,4% θεωρεί ότι η Βρετανία έκανε λάθος που αποχώρησε από την Ε.Ε., ενώ το 29,7% θεωρεί ότι η απόφαση ήταν σωστή.
Διαφαίνεται ότι οι ψηφοφόροι, δεν είχαν, κατά την ώρα της ψήφου, κατανοήσει πλήρως τα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα της επιλογής τους και τις συνέπειες από την αποχώρηση, που δεν μπορούσαν βέβαια, κατά τη δεδομένη στιγμή, να προβλεφθούν στο σύνολο τους ή στον πραγματικό βαθμό που αυτές θα εμφανίζονταν. Πολλοί ίσως να μην κατανόησαν καν το ίδιο το ερώτημα, αφού αμέσως μετά την ανακοίνωση του αποτελέσματος, σύμφωνα με μηχανή αναζήτησης στο διαδίκτυο, η 2η πιο συχνή ερώτηση των βρετανών ήταν «τι είναι η Ε.Ε.» (“What is E.U?”).
Από έρευνες του Ευρωβαρομέτρου που είχαν γίνει για το αν οι Ευρωπαίοι κατανοούν το έργο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι Βρετανοί είχαν ταξινομηθεί στο χαμηλότερο σημείο της κατάταξης, ενώ σε έκθεση της Εκλογικής Επιτροπής σχετικά με την προτεινόμενη για το δημοψήφισμα ερώτηση, υπήρξε εισήγηση να αλλαχθεί διότι θα μπορούσε να μπερδέψει τους ψηφοφόρους που δεν γνώριζαν ότι το Ηνωμένο Βασίλειο ήταν ήδη μέλος της Ένωσης από το 1973.
Δεδομένων των ανωτέρω αλλά και του πως ο πληθυσμός του Ηνωμένου Βασιλείου ψήφισε, διαφαίνεται ότι δεν υπήρχε πλήρης επίγνωση των συνεπειών ή και μη σαφή κριτήρια ή επιχειρήματα, πέραν ίσως του μεταναστευτικού προβλήματος και της βούλησης του βρετανικού λαού «να πάρει στα χέρια του» το μέλλον του. Σύμφωνα με εκτιμήσεις, ο κόσμος εκτός Λονδίνου ψήφισε έξοδο γιατί οι μετανάστες τους είχαν «κλέψει» τις δουλειές και τις ευκαιρίες απασχόλησης. Υπέρ της παραμονής ψήφισαν οι νέοι και μορφωμένοι, ενώ το Λονδίνο, ως οικονομικό και πολυπολιτισμικό κέντρο, τάχθηκε συντριπτικά υπέρ της παραμονής.
Το βέβαιο είναι ότι ανώδυνα «διαζύγια» δεν υπάρχουν, πόσο μάλλον όταν η «σχέση» διήρκησε περισσότερο από τέσσερις δεκαετίες. Ο λαός, μετά από δέκα χρόνια από το δημοψήφισμα, έχει πλέον πιο σαφή εικόνα για το αν η απόφαση αποχώρησης λειτούργησε θετικά ή έστω ως ανέμεναν, ή αν τυχόν απόφαση για το αντίθετο, θα βοηθούσε τη Μεγάλη Βρετανία να ανταπεξέλθει καλύτερα στις δυσκολίες που ακολούθησαν της εξόδου, είτε αυτές σχετίζονταν με την αποχώρηση από την Ε.Ε., είτε όχι. Εκείνο που μένει να δούμε είναι αν η θέληση για επιστροφή είναι μία «κρίση» λόγω της συχνής εναλλαγής στο πολιτικό σκηνικό της χώρας ή και των γεωπολιτικών γεγονότων που λαμβάνουν χώρα τα τελευταία χρόνια και έχουν επηρεάσει αρκετά χώρες εντός της Ένωσης ή έστω γεωγραφικά κοντά στην Ευρώπη, ή αν θα βρεθούμε μπροστά σε μία επίσημη αίτηση επανασύνδεσης.
